Η πρώτη δοκιμαστική λειτουργία της γραμμής έγινε στις 7/7/1895 ενώ τα επίσημα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 10/03/1896. Το 1891 το δίκτυο άρχισε την παραλαβή των ατμαμαξών έτσι ώστε το 1896 το τροχαίο υλικό να αποτελείται από τρεις ατμάμαξες, τέσσερα επιβατικά και τέσσερα εμπορικά βαγόνια.

Η ντιζελοκίνηση στη γραμμή Διακοπτού – Καλαβρύτων, ήρθε το 1959. Λόγω της αυξημένης τουριστικής κίνησης το Μάρτιο του 1959 παραλείφθηκαν τρεις αυτοκινητάμαξες από τον Γαλλικό οίκο BILLARD, αποτελούμενες από δύο οχήματα και ένα μεσαίο όχημα παραγωγής ενέργειας (ΟΠΕ).

Από τις αρχές Ιουνίου δρομολογήθηκαν οι νέοι συρμοί του οδοντωτού στη διαδρομή Διακοπτό – Καλάβρυτα . Το επιβατικό κοινό και οι τοπικές αρχές δέχθηκαν τη δρομολόγηση των νέων συρμών με ενθουσιασμό, γιατί αποτελούν μία νέα εποχή για τον "οδοντωτό σιδηρόδρομο" και την ανάπτυξη της περιοχής.
Γενικά περί οδοντωτών σιδηροδρόμων.
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator
Πέμπτη, 02 Ιούνιος 2011 11:43
PDF Εκτύπωση E-mail

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4

Γενικά περί οδοντωτών σιδηροδρόμων.

Ο οδοντωτός σιδηρόδρομος είναι το τραίνο που έχει τη δυνατότητα να «σκαρφαλώνει» ψηλά, αψηφώντας τις μεγάλες κλίσεις του εδάφους. Για να γίνει αυτό δύο τρόποι υπάρχουν: ή η χρήση οδοντωτής ράβδου (κρεμαγιέρας) ή η έλξη με καλώδια. Στον ελληνικό οδοντωτό χρησιμοποιήθηκε ο πρώτος τρόπος, η οδοντωτή ράβδος, κατά το σύστημα του μηχανικού Abt, μια μέθοδος του 1882, με διπλή οδόντωση. Το δίκτυο άλλοτε είναι οδοντωτό κι άλλοτε όχι, πράγμα που σημαίνει πως, όταν η κλίση του εδάφους ξεπερνά το 3,5%, τότε το τραίνο χρησιμοποιεί την οδόντωση, ενώ όταν η κλίση είναι μικρότερη, κινείται όπως όλα τα συνηθισμένα τραίνα. Με τη βοήθεια της οδόντωσης τύπου Αbt, τα τραίνα μπορούν να ξεπεράσουν ανωφέρειες με κλίση έως και 25%, ενώ χωρίς αυτήν, όσο σύγχρονα κι αν είναι, με δυσκολία ανταποκρίνονται στο 9-10%. Υπάρχουν και λίγες εξαιρέσεις, όπως του τραμ της Λισσαβόνας, που λόγω του μικρού βάρους και της ισχύος του ηλεκτροκινητήρα του υπερνικά προς στιγμήν κλίσεις ως και 14%.

 

Η ιστορία των οδοντωτών τραίνων βαδίζει παράλληλα με την ιστορία των απλών. Η αδυναμία των ατμομηχανών να έλξουν φορτία σε μεγάλες ανωφέρειες ήταν η αιτία για την αλματώδη ανάπτυξη των οδοντωτών σιδηροδρόμων, που κέρδισαν παγκοσμίως έδαφος. Ο πρώτος οδοντωτός του κόσμου κατασκευάστηκε από τον Marsh το 1866 στην Αμερική και ανέβαινε στο όρος Washington. Ο πρώτος της Ευρώπης κατασκευάστηκε το 1870 στην Ελβετία και ένωνε το Vitznau με το Rigi . Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, χάρη στην ανάπτυξη της τεχνολογίας που επέτρεψε στα σύγχρονα μη οδοντωτά ηλεκτρικά τραίνα να ανεβαίνουν άνετα σε ανωφέρειες με κλίση μέχρι και 10%, αλλά και εξαιτίας του υψηλού κόστους της λειτουργίας των οδοντωτών τραίνων, πολλά τέτοια δίκτυα καταργήθηκαν. Μερικά έγιναν τουριστικά αξιοθέατα, κυρίως στην Ελβετία, η οποία έχει και τον φημισμένο οδοντωτό Pilatusbahn, που ξεπερνά ανωφέρεια της τάξεως του 48% και κατέχει το ρεκόρ κλίσης, με τύπο κρεμαγιέρας («Locher»). Ο οδοντωτός Διακοφτού-Καλαβρύτων αποτελεί και αυτός μέρος των τουριστικών αξιοθέατων της χώρας μας, αν και το τοπικό μεταφορικό έργο που προσφέρει μέχρι και σήμερα δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο.

 

ΚΕΙΜΕΝΟ,ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ     Σ.ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 25 Ιανουάριος 2012 12:52